Maria Zendrera Valsecchi
Project Hitchiking
Project Hitchhiking gaat om virtueel liften zonder dat degene die lift buiten een vaste locatie komt.
Het project start als de computer alleen op straat wordt achtergelaten. Skype staat aan en ik ben aanwezig op het scherm. Hier begin ik met mijn rondreis. Ik begin mensen die op straat lopen aan te spreken en ik vraag ze om mij naar mijn bestemming te brengen.
Het enige wat ik kan doen is om hulp roepen, want mijn lichaam kan ik niet gebruiken. De virtuele ‘ik’ is afhankelijk van anderen om op de plaats van bestemming te komen.
Project Hitchhiking draait net als in het echt om het avontuur, de spanning van het liften, het ontmoeten van mensen, het gevaar om ontvoerd te worden of te verdwalen. Ik heb nergens controle over, er kan van alles met mij gebeuren. Alle mogelijke scenario’s schieten door mijn hoofd. Ik kan proberen mij zo goed mogelijk voor te bereiden, maar uiteindelijk ben ik aan het lot overgelaten.
