Erik Hobijn

De zelfmoordmachine van pionier in de machinekunst Erik Hobijn is even spannend als controversieel. De ‘DSI’ was een machine – het is nu een machine-in-ruste – waarmee Hobijn mensen in verschillende gradaties kon laten branden. De gebruiker, ingesmeerd met brandwerende zalf, stond op een draaibaar platform tussen een vlammenwerper en een waterspuit. Ongeveer een halve seconde nadat de gebruiker in brand werd gezet, werd hij/zij automatisch naar de blusser gedraaid. De gebruiker verbrandde niet echt, maar kreeg wel een unieke emotionele ervaring: door de zekerheid van het leven even te verliezen, raakt je alertheid en je gewaarwording in een verhoogde staat van zijn.

Met DSI schiep Hobijn de techniek om het leven intens te ervaren door het te tarten. In onze (post)-industriële samenleving wordt deze zelfdestructie onderworpen aan de wil van een technisch denken. ‘DSI’ is dus als een gereedschap om mensen het ritueel tot volwassenwording te laten ondergaan, te vergelijken met gewelddadige initiatierituelen uit andere culturen. Volgens Hobijn – populair en controversieel in de industriële jaren ’80, met haar DIY, punk en machine-kunstenaars  als Dogtroep – is techniek de universele taal van onze cultuur. Nu zijn we volwassen en is er geen weg meer terug…