Een paar vragen voor de man die vragen verkoopt

Een paar vragen voor de man die vragen verkoopt

Interactiviteit zorgt voor ‘levende content’, vindt Topaz Adizes, een van de makers van The Skin Deep, het bureau dat een Emmy won met de documentaire { The And }, waarin twee mensen met een relatie – in elke mogelijke zin van het woord – elkaar vragen stellen. “Hoe denk je dat het is om seks met mij te hebben,” of “wat heb je van je ouders geleerd dat totaal niet bleek te kloppen?”, bijvoorbeeld. Op de expo van STRP Biënnale kun je deze confronterende vragen, na het bekijken van korte fragmenten op een scherm, zelf beantwoorden, en tijdens twee ‘live-experiences’ mag je als publiek participeren.

Zodra je de website van het project bezoekt, word je gevraagd vier vragen te beantwoorden. Vervolgens krijg je, gebaseerd op je antwoorden, een samengestelde korte film te zien over liefde. Er is ook een app en een gezelschapsspel. Maar waarom is het nodig om deze vragen te stellen? En waarom kijken we er zo graag naar? Na het bijwonen van de live-experience, waar ik een paar van dit soort confronterende vragen aan een van mijn vriendinnen moet stellen en vervolgens kijk naar hoe twee andere samengestelde ‘koppels’ dit op een podium doen, spreek ik de veertigjarige filmmaker Topaz Adizes over het project, dat wel enigszins zijn kindje te noemen is.
Levende content dus: dat kun je { The And } wel noemen. “Content die niet verandert, is dode content,” vindt Topaz. Ook al denkt hij niet per se dat interactiviteit een vereiste is om verhalen – zoals documentaires – te vertellen, lijkt hij zelf wel ontzettend geïnteresseerd in het feit dat iets altijd veranderlijk blijft. Zoals de documentaire en de vragen die me gesteld worden op de website. Iedere keer krijg ik andere vragen voor me, en iedere keer krijg ik een andere korte film te zien waar ik me soms wel, soms niet in kan vinden. “We leven in een fantastisch tijdperk op het gebied van technologie,” vindt Topaz. “Onze emotionele beleving van het menselijk leven is snel en op een dramatische manier aan het verschuiven in dit digitale tijdperk,” vertelt hij, precies zoals ik me kan herinneren dat er ook in het boekje stond. “Met { The And } verkennen en reflecteren we op deze veranderingen.”

Op het YouTubekanaal van Skin Deep worden wekelijks twee video’s geüpload waarin koppels elkaar vragen stellen. Die worden al snel een paar honderdduizend keer bekeken, en soms zelfs vaker dan een miljoen. Ongemakkelijk, ontroerend – net als de live-experiences. ‘Is dit niet gewoon een manier om zijn kaartspel te verkopen?’ is een vraag die ik iemand hoorde stellen na de show, gezien hij die veelvuldig weggeeft wanneer men een verhaal over zichzelf deelt: “Nee, anders had ik ze wel hiernaartoe meegenomen. En we maken er nauwelijks winst op.”

{The And} live experience tijdens STRP Biënnale, foto © Hanneke Wetzer

De filmmaker wil de shows graag nóg interactiever maken. Er zijn wat ideeën voor, maar deze wil hij nog niet delen. De show was al op meerdere plekken in de wereld te zien, “en het is altijd anders, omdat het publiek bepaalt,” benadrukt hij. De live-experiences zijn erg Amerikaans – Topaz en zijn compagnon komen met veel flair op, praten veel en snel en benadrukken alsmaar hoe we onze eigen keuzes maken. Ze versterken elkaars woorden door die door de microfoon te herhalen. “We kunnen niet veranderen dat we Amerikaans zijn,” zegt Topaz, maar hij snapt het wel. “Het concept is misschien heel Amerikaans. Een beetje reality-show-achtig, want andere culturen denken misschien: waarom moet ik naar iemand anders’ emoties kijken?” Maar het is anders dan reality-shows, vindt hij. “Want dit is echt.”

In een tijd waar sommige mensen zich zorgen maken over het ‘grote sociale experiment’ waar we allemaal deel van uitmaken, gezien we niet weten wat het effect alle technologie op ons als mens heeft, is Topaz juist gefascineerd. “Ik denk niet per se dat er te weinig menselijk contact is. Ik denk dat onze emoties veranderen.” Hij vergelijkt onze emoties met een kleurenspectrum – sommige kleuren verdwijnen en er komen nieuwe bij. “Wanneer je vroeger iemand wilde uitvragen, belde je naar het ouderlijk huis met de angst dat haar vader of moeder zou opnemen,” legt hij uit. “Die angst kent niemand meer.” Maar ‘wij’ kunnen, door middel van Tinder en welke dating-app dan ook, zo veel mogelijk mensen ontmoeten als we willen, zegt Topaz. “Daarom is het niet per definitie iets negatiefs of positiefs – het verandert gewoon. En die verandering proberen we te laten zien in { The And }.”

– Marinka Wagemans

Dit artikel is geschreven tijdens de masterclass STRP Makes Sense, een samenwerking met Creators.